............................................"Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».
Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός

Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας

"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός

ΕΙΔΗΣΕΙΣ -ΝΕΑ

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ



ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Του Ἰωάννη Σ. Φριτζαλᾶ,
 Γεωπολιτικού - ἱστορικού ἀναλυτή,
  f_john542@hotmail.com




Ἡ διαρκής θυματοποίηση καί ἐνοχοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὃπως τήν βιώνουμε ἐμφανῶς τήν τελευταία τετραετία, ἀποτελεῖ μία δομημένη διαδικασία κοινωνικοῦ μετασχηματισμοῦ, πλήρως ἐνορχηστρωμένη ἀπό τήν νεοφιλελεύθερη παγκόσμια δικτατορία. Ἡ ἲδια μεθοδεύει τήν ἀποδόμηση καί κατάργηση ὂχι μόνο τοῦ ἑλληνικοῦ ἒθνους, ἀλλά τοῦ συνόλου τῶν ἐθνῶν-κρατῶν, ἀποσκοπῶντας στήν πλήρη ὁμογενοποίηση τῆς παγκοσμίου κοινότητος.
Ἡ δημιουργία ἐνοχικῶν συμπλεγμάτων στό ὑπό ἀποδόμηση ἀντικείμενο, ἐν προκειμένῳ στό σύνολο τοῦ ἑλληνικοῦ ἒθνους, εἶναι μία διαδικασία πού ἒρχεται ὡς φυσιολογική ἐξέλιξη. Ὃλοι μας βιώσαμε τήν προσπάθεια ἀπανθρωποποιήσεως (3ο στάδιο τῆς γενοκτονίας) τῶν Ἑλλήνων σέ διεθνές ἐπίπεδο, μέ προσβλητικούς χαρακτηρισμούς καί χυδαῖα δημοσιεύματα πού ἐξέθεταν ξαφνικά τήν Ἑλλάδα καί τούς Ἓλληνες ὡς ὑπευθύνους γιά τά δεινά τῆς οἰκουμένης.
Ὃταν τό θύμα ἀποφεύγει νά συνειδητοποιήσει τήν ἱστορική εὐθύνη του, μία ἀπόφαση πού θά ἀποτελοῦσε μία καλή ἀρχή γιά νά ὑψώσει τό ἀνάστημά του, εἰσέρχεται μοιραίως σέ μία κατάσταση ἀκηδίας, ἀποδεχόμενο τήν μοίρα πού τοῦ ἐπιβάλλουν καί τίς ἀπόψεις πού προβάλλουν γιά αὐτό. Ἀντί νά στραφεῖ πρός τά ἒσω καί νά συγκρουστεῖ δημιουργικά μέ τόν ἲδιο του τόν ἑαυτό, πράττοντας μία γόνιμη αὐτοκριτική πού θά τό βοηθήσει στήν ἀναγέννησή του, ἐγκλωβίζεται σέ μία ἒνοχη σιωπή, πού μέ τόν καιρό μειώνει δραματικά τίς νοητικές του ἀντιστάσεις, ἀλλά καί τήν ὃποια διάθεση γόνιμης δράσεως. Συνεπῶς, ὁδηγεῖται νομοτελειακῶς στήν αὐτοκαταστροφή καί στήν κατάργηση τῆς ἲδιας του τῆς ὑπάρξεως. Τόσο ἡ σιωπή, ὃσο καί ἡ συνεχής μετάθεση τῶν εὐθυνῶν σέ τρίτους - προσδιορίσιμους ἢ μή - ἀποτελοῦν μορφές ἀποσείσεως τῆς εὐθύνης (8ο στάδιο τῆς γενοκτονίας), γιά ἓνα ἒγκλημα στό ὁποῖο λίγο πολύ ὃλοι μας εἲμαστε συνυπεύθυνοι, ἒχοντας ἀπωλέσει αὐτή «τήν κοινή καί προηγμένη αἲσθηση τῆς πατρίδος, τοῦ ἱεροῦ, τῆς τιμῆς…»1 γιά τήν ἀποδόμηση τῆς ὁποίας «δέν ἀπαιτοῦνται παρά ἐλάχιστα χρόνια καί κυβερνήσεις ἐντολοδόχων τσαρλατάνων», ὃπως ὀρθῶς ἒχει διατυπώσει ὁ Χρῆστος Γιάνναρᾶς2.
Κι ἐπειδή «ὁ χρόνος πάντα ἐς λήθην ἂγει»3, θά ἦταν ἐξαιρετικά ὠφέλιμο γιά ἑμᾶς ἂν ἀναδεικνύαμε γεγονότα, γύρω ἀπό τά ὁποῖα ἒχουν σβήσει πλέον τά φῶτα τῆς δημοσιότητος. Ἓνα γεγονός πού πέρασε παντελῶς ἀπαρατήρητο, στό περιθώριο τῆς στοχευμένης ὑπερπροβολῆς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὃπως ὃλοι μας τήν βιώσαμε προσφάτως, ἦταν οἱ δηλώσεις τῆς ἐκπροσώπου τοῦ State Department, Jennifer Psaki, ἡ ὁποία ἒσπευσε νά «καταδικάσει δηλώσεις καί ἐνέργειες πού ἀποδίδονται στό κόμμα, τό ὁποῖο δείχνει νά ἐπιδιώκει τήν ὑποκίνηση τῆς ξενοφοβίας, τῆς ἐχθρότητας πρός τίς μειονότητες καί τόν ἀντισημιτισμό»4. Ὃπως ἒχουμε ἐπισημάνει καί στό παρελθόν, «ἡ ἐπίκληση στίς ἒννοιες τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἶναι μία ἐνδεδειγμένη στρατηγική, πού χρησιμοποιεῖται κατά βούληση εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας»5 καί ὂχι μόνο. Ἡ συγκεκριμένη δήλωση δέν ἀποσκοπεῖ ἁπλῶς στήν στηλίτευση τῶν ἀπόψεων καί τῶν πρακτικῶν τῆς Χ.Α. Ἀποτελεῖ, ἐπιπλέον, σαφή προειδοποίηση πρός κάθε ὑγιῶς σκεπτόμενο Ἓλληνα πού ἀντιλαμβάνεται καί ἀναδεικνύει ἰδιωτικῶς ἢ δημοσίως τόν ρόλο π.χ. τῆς ὑπό ἐκτουρκισμό μουσουλμανικῆς μειονότητος τῆς Θράκης ὡς αἰχμή τοῦ δόρατος τοῦ νεο-ὀθωμανικοῦ ἐπεκτατισμοῦ ἢ τήν σιωνιστική φύση τῶν διεθνῶν χρηματαγορῶν, πώς θά στιγματιστεῖ αὐτομάτως ὡς ἐχθρός τῶν μειονοτήτων ἢ ἀντισημίτης. Γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές, χαρακτηριστική εἶναι ἡ εἰσήγηση τῆς διευθυντοῦ Διεθνών Σχέσεων τῆς «Εὐρωπαϊκῆς Ὁμοσπονδίας Τούρκων Δυτικῆς Θράκης», Melek Kırmacı Arık, στό 6ο Φόρουμ μειονοτικῶν θεμάτων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τό ὁποῖο πραγματοποιήθηκε πρίν μερικές ἑβδομᾶδες στήν Γενεύη. Ἡ Arık ἰσχυρίστηκε πώς οἱ ἐπιθέσεις μίσους στήν Ἑλλάδα δέν γίνονται μόνο κατά τῶν μεταναστῶν, ἀλλά καί κατά τῆς «τουρκικῆς μειονότητος Δυτικῆς Θράκης»6 (!).
Χωρίς διάθεση κινδυνολογίας, ἓνα διορατικό βλέμμα δύναται νά διακρίνει ξεκάθαρα τήν μεθοδευμένη προσπάθεια περαιτέρω μειώσεως τῶν ἀντιστάσεων μας ἐπί τῶν ἐθνικῶν θεμάτων, ἡ ὁποία ὁλοκληρώνεται μέ τήν παγίδευσή μας σέ ἓνα κλίμα ἀνασφαλείας καί φόβου γιά ἓναν ἀνεπιθύμητο στιγματισμό μας (2ο στάδιο τῆς γενοκτονίας). Κατά αὐτόν τόν τρόπο, ἐπιτυγχάνεται τόσο ἡ ἐνοχοποίηση (καί πάλι) τοῦ θύματος, ὃσο καί ἡ προετοιμασία τοῦ ἐδάφους, ὣστε ἡ διεθνής κοινή γνώμη νά ἀποδεχθεῖ φυσιολογικά τήν ἐξόντωσή του, θεωρῶντας το μάλιστα ὑπεύθυνο γιά αὐτήν, κωφεύοντας στίς ἐκκλήσεις του γιά βοήθεια, ὃταν μία ἐνορχηστρωμένη προβοκάτσια (τύπου Σεπτεμβριανῶν τοῦ 1955), θά σημάνει τήν ἀρχή τῆς τελικῆς πράξεως τοῦ διαμελισμοῦ του.
Στό παρασκήνιο ὃλων αὐτῶν τῶν καταστάσεων βρίσκονται, φυσικά, οἱ πρόσφατες γεωπολιτικές ἐξελίξεις. Οἱ ραγδαῖες ἀνακατατάξεις στήν περιοχή τῆς Μεσογείου καί τῆς εὐρασιατικῆς ζώνης δέν ἀφήνουν περιθώρια ἀμφιβολιῶν πώς Ἑλλάδα καί Κύπρος θεωροῦνται ἀπολύτως ἀπαραίτητες, ὡς γεωγραφικός καί γεωστρατηγικός χῶρος, ὂχι ὃμως ὡς ἐθνική ὀντότητα. Τό ἑλλαδοκυπριακό γεωπολιτικό συνεχές, ὡς προπύργιο τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἒχει ἐν πολλοῖς κατακερματιστεῖ, καθώς «Ἑλλάδα καί Κύπρος εἶναι σημαντικές, στόν βαθμό πού τά κοιτάσματα ὑδρογονανθράκων πού διαθέτουν κρίνονται ὡς ζωτικῆς σημασίας»7.
Ἡ χειραγώγηση τῆς πατρίδος μας, συνεπῶς, ἐπιτυγχάνεται μέσῳ τῆς νοητικῆς γενοκτονίας στήν ὁποία ἀναφερθήκαμε παραπάνω. Στό πλαίσιο τοῦ περιώνυμου καί πολυδιαφημισμένου στρατηγικοῦ ἂξονος Ἑλλάδος - Κύπρου - Ἰσραήλ, ὑπάρχει περιθώριο μόνο γιά ἓναν ἰσχυρό, πού θά χειραγωγεῖ τόν ἀνίσχυρο καί θα λαμβάνει συνεχῶς διαβεβαιώσεις γιά τήν ἀφοσίωσή του. Παράδειγμα τέτοιων διαβεβαιώσεων ἀποτελεῖ ἡ πρό δύο μηνῶν δέσμευση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ πρός τήν Ἀμερικανο-ἐβραϊκή Ἐπιτροπή (American Jewish Committee) νά «ἀπομυθοποιήσει» καί νά ἐξαλείψει τήν ἀντισημιτική Χ.Α.8
Παρόλα αὐτά, ὃσο κι ἂν ὁ πρωθυπουργός προσπαθεῖ νά παρουσιάσει τήν Ἑλλάδα ὡς μία ἀπηλλαγμένη ἀπό ἀκραῖες φωνές χώρα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ παράγοντα σταθερότητας στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, πρόθυμη νά συνεργαστεῖ μέ τό Ἰσραήλ στήν ανάπτυξη τῶν κοιτασμάτων φυσικοῦ ἀερίου τῆς Ἀν. Μεσογείου, ἐμεῖς τοῦ ἀπαντοῦμε πώς εἶναι ἂκρως ἀδύνατο νά οἰκοδομηθεῖ ἡ οἱαδήποτε στρατηγική συμμαχία, ὃταν οἱ συμμετέχοντες «ἑταίροι» ὂχι ἁπλῶς δέν εἶναι ἰσότιμοι, ἀλλά ἀντιθέτως ὁ ἓνας ἐπεδίωξε τήν ὑποτίμηση τοῦ ἂλλου, μέσῳ γεωοικονομικῶν ἀλχημειῶν, σκοπεύοντας νά τόν καταστήσει ὑποχείριό του, ἀποτρέποντας ταυτοχρόνως τήν ὃποια δυναμική ἰσχυροποιήσεώς του.
Ὀφείλουμε πλέον να ἀντιληφθοῦμε πώς, στό πλαίσιο αὐτῆς τῆς ἀναθεωρημένης γεωπολιτικῆς τοῦ πολυεθνικοῦ «νομισματισμοῦ», ὁ Ἑλληνισμός εἶναι ἀνεπιθύμητος στόν χῶρο τῆς Εὐρώπης καί τῆς Μεσογείου, λόγῳ κυρίως τῶν ἱστορικῶν καί πνευματικών καταβολῶν του πού διαχρονικά ἀποτελοῦσαν τροχοπέδη στήν ὃποια προσπάθεια ἀποπνευματοποιήσεως καί ἀποδομήσεως τῆς οἰκουμένης. Ὃσο ἐμεῖς ἐπιμένουμε νά προσδιορίζουμε ὡς ἐθνικό μας ὃραμα τήν ἐπιστροφή μας στίς ἀγορές, ὑπό καθεστώς μονίμου ἐλλειματικῆς οἰκονομίας, ἀνίκανης νά τροφοδοτήσει μία νέα ἀναπτυξιακή πολιτική, ὑποκινούμενη ἀπό τό τεράστιο πνευματικό δυναμικό τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἡ Ἑλλάδα θά πλησιάζει ὁλοένα καί περισσότερο πρός τήν λήθη.
Ἡ διανοητική μετάλλαξη, ὁ σταδιακός ἀφανισμός καί ἡ γεωπολιτική συρρίκνωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ, συνεργοῦντος τοῦ νεοελλαδικοῦ κρατικοῦ μορφώματος ἀπό συστάσεώς του, τό ὁποῖο «δέν στάθηκε σέ καμμία φάση ἰκανό νά προστατεύσει ἀποτελεσματικά τόν εὐρύτερο Ἑλληνισμό καί νά ἀναστείλει τήν συρρίκνωση ἢ τόν ἀφανισμό του»9 πρέπει νά ἀποτραπεῖ. Μόνη ἀσφαλής ὁδός εἶναι μία πνευματική ἐπανάσταση πού θά προέρχεται ἀπό τήν συνειδητοποίηση μας πώς «ὁ Ἓλλην ἐγεννήθη κατά Θεία Πρόνοια διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος»10. Αὐτή ἡ διαπίστωση εἶναι ἀρκετή γιά νά μᾶς ἐξωθήσει στήν ἀνάληψη τῶν ἱστορικῶν μας εὐθυνῶν. Ἒχοντας ὡς ἐκκίνηση τὴν ἀτομική μας ἀναγέννηση, ἡ ὁποία θά μᾶς βοηθήσει νά ἀπεγκλωβιστοῦμε ἀπό τήν παγίδα τῶν δύο ἂκρων, θά οἰκοδομήσουμε ἐκ νέου τήν πατρίδα μας ἀπό τίς στάχτες της, καταθέτοντας ὡς ἒθνος τήν δική μας πρόταση πού θά ἐμπνεύσει μία παγκόσμιο ἐπανάσταση ἐνάντια στόν ἐθνοκτόνο καί ψυχοκτόνο νεοφιλελεύθερο φασισμό. Ἡ ἀνθρωπότητα μᾶς περιμένει. Ἂς μήν καθυστερήσουμε στό ραντεβού.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1, 2. Χ. Γιάνναρᾶ - Ἡ εὒγλωττα ἒνοχη ἀποσιώπηση
3. Σοφοκλῆς - Ἀπόσπασμα 685
4. http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26498&subid=2&pubid=113122103
5. Ἰ. Φριτζαλᾶ - Ἀνίερες συμμαχίες στήν Ἑλληνική Θράκη
6. Ὑπερασπιστές τουρκικῶν συμφερόντων ἐν δράσει - http://tourkikanea.gr/2013/11/def/
7. Ἰ. Φριτζαλᾶ - Ἡ γεωπολιτική ὑποταγή τοῦ Ἑλληνισμοῦ
8. http://www.naftemporiki.gr/story/708992
9. Π. Κονδύλης - Θεωρία τοῦ πολέμου, Κεφ. ΙΧ
10. Ἁγίου Νεκταρίου - Περί τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας ὡς παιδαγωγοῦ τῶν Ἑλλήνων πρός τόν Χριστιανισμόν.

ΠΗΓΗ: Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του "Αντιφωνητή" στις 16.1.2014.
Ἑλληνικό Κέντρο Εὐρωπαϊκῶν καί Διεθνῶν Ἀναλύσεων.


~~~~~~~~~~~~~


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ



Ένα Μοναστήρι, που λειτουργεί σήμερ...

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Πενθώ την Αρλέτα στη μοναξιά της εξοχής σήμερα....


Myrsini Zorba



Οι καλοκαιρινοί θάνατοι είναι πιο οδυνηροί. Η είδηση σε βρίσκει απροετοίμαστο κοντά στη φύση που υπόσχεται ζωή και σε αιφνιδιάζει με την άλλη όψη, τη σκοτεινή. Πενθώ την Αρλέτα στη μοναξιά της εξοχής σήμερα. Στο σπίτι μου στα Εξάρχεια έχω κρεμασμένη εδώ και τριάντα πέντε χρόνια μια χρωματιστή ζωγραφιά της Αρλέτας που δείχνει ένα παιδί να κυνηγιέται μ' ένα σκύλο. Είναι από τις ζωγραφιές που είχε κάνει για ένα από τα παιδικά βιβλία στη σειρά τότε των ζωγράφων του Οδυσσέα. 
Ακολούθησαν απογεύματα με τσάι που της άρεσε πολύ, ατέλειωτες φιλοσοφικές συζητήσεις, διαπραγματεύσεις για την παρουσία των φοβερών γάτων της στις συναντήσεις μας, βεγγέρες με φίλους, τα νέα κάθε φορά υπέροχα τραγούδια της και, φυσικά, η γνωριμία με τον Γιώργο Ιωάννου κι όλα τα ανέκδοτα που συνόδευαν τη συγκατοίκηση τους. 
Πενθώ μαζί της μια ολόκληρη εποχή, φίλους που έφυγαν, ιστορίες που έκλεισαν για πάντα.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Deutsche Welle: Γυάρος, το ξεχασμένο «νησί του διαβόλου» Επί χούντας ήταν τόπος εξορίας και βασανιστηρίων

  «ΓΥΑΡΟΣ - ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ»   



Επί χούντας ήταν τόπος εξορίας και βασανιστηρίων. Στο κυκλαδίτικο ξερονήσι επικρατούν σήμερα συνθήκες εγκατάλειψης. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν είναι απλή υπόθεση γράφει η Deutsche Welle [*].

«Νησί του διαβόλου» έλεγαν τη Γυάρο. Το μικρό κυκλαδίτικο νησί αποπνέει σήμερα ένα αίσθημα φόβου και πλήρους εγκατάλειψης, όντας επί μακρόν τόπος εξορίας και φυλάκισης. Ήδη από τη ρωμαϊκή περίοδο οδηγούνταν εκεί πολλοί «ανεπιθύμητοι». Μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-49) η «παράδοση» συνεχίστηκε από τους κυβερνώντες, με 20.000 ανθρώπους, κυρίως κομμουνιστές, αλλά και άλλους αντιφρονούντες, να εξορίζονται στη Γυάρο. Επισήμως επρόκειτο για ένα είδος αναμορφωτηρίου, όπου οι απειθάρχητοι θα μετατρέπονταν με τη χρήση διαφόρων σωματικών ποινών σε «πραγματικούς Έλληνες». Στην πραγματικότητα ήταν τόπος καταναγκαστικής εργασίας και βασανιστηρίων. Κάποιοι κάνουν λόγο για κολαστήριο, για ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης σε ελληνικό έδαφος. «Η αρχιτεκτονική των χώρων της φυλακής θυμίζει σαφώς τις εγκαταστάσεις των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης», επισημαίνει στην DW ο δικηγόρος Κώστας Κατσιμπίνης, ο οποίος ίδρυσε πριν από 17 χρόνια τον Σύλλογο «ΓΥΑΡΟΣ - ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ» με στόχο να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη του νησιού.

Εξωτερική άποψη των φυλακών της Γυάρου
Ανατρέχοντας στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ο Κ.Κατσιμπίνης τονίζει: «Δεν είναι τυχαίο ότι ο εγχώριος, αλλά και διεθνής τύπος εκείνη την εποχή αποκαλούσαν τη Γυάρο Νταχάου της Μεσογείου». Οι ίδιοι οι κρατούμενοι, επισημαίνει, «άρχισαν με καταναγκαστική εργασία τόσο τον εκβραχισμό, όσο και την ανέγερση της φυλακής και των υπόλοιπων βοηθητικών κτιρίων. Όλα αυτά κάτω από απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης». Αλλά το 1952, μόλις αποπερατώθηκε, η φυλακή καταργήθηκε. Και αυτό γιατί η διεθνής κατακραυγή και οι διαμαρτυρίες των Ηνωμένων Εθνών για τις βαναυσότητες στο νησί ώθησαν τους κυβερνώντες να κλείσουν τις φυλακές, μεταφέροντας τους κρατούμενους σε φυλακές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) χιλιάδες αντιφρονούντες εξορίστηκαν και πάλι στη Γυάρο. Για πρώτη φορά ανάμεσά τους βρίσκονταν και γυναίκες, ακόμη και εγκυμονούσες.
Γερμανοί δημοσιογράφοι ρίχνουν φως στο «κολαστήριο»
«Η αρχιτεκτονική των χώρων της φυλακής θυμίζει σαφώς τις εγκαταστάσεις των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης», επισημαίνει ο Κώστας Κατσιμπίνης
Σύμφωνα με τον Κ.Κατσιμπίνη, στους πιο γνωστούς κρατούμενους της Γυάρου περιλαμβάνονταν ο μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών επί κυβέρνησης ΠΑΣΟK (1981-1985) Γιάννης Χαραλαμπόπουλος και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Η χούντα διέψευδε τα όσα συνέβαιναν στη Γυάρο. Ωστόσο, Γερμανοί δημοσιογράφοι κατόρθωσαν να αποκαλύψουν τα ψεύδη των συνταγματαρχών. «Το 1967, λίγο μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, ρεπόρτερ του γερμανικού περιοδικού Stern πέταξαν πάνω από τη Γυάρο, τράβηξαν φωτογραφίες και τις έστειλαν στην Ευρώπη. Το ίδιο επανέλαβαν λίγους μήνες μετά δημοσιογράφοι του γαλλικού περιοδικού Paris-Match», εξηγεί ο Κ. Κατσιμπίνης.
Το καθεστώς των συνταγματαρχών δεν μπορούσε πλέον να αντικρούσει την αλήθεια. Το αποδεικτικό υλικό από τη Γυάρο συνέβαλε στον μετέπειτα αποκλεισμό της δικτατορικής Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης λόγω καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι πραξικοπηματίες προσπαθούσαν ακόμη και να διαστρεβλώσουν τον αριθμό των νεκρών, τονίζει με αγανάκτηση ο Έλληνας δικηγόρος. «Οι νεκροί στο στρατόπεδο δεν ήταν μόνο 22 που ήταν οι τάφοι στη Γυάρο, ήταν πολύ περισσότεροι. Αλλά η τότε διοίκηση, επειδή δεν ήθελε να χρεωθεί θανάτους στο νησί, τους μετέφερε στη Σύρο για να πεθάνουν στο νοσοκομείο της Σύρου», επισημαίνει.
Στο δεσμωτήριο της Γυάρου: ο μέσα κόσμος και ο έξω κόσμος
Ο Κώστας Κατσιμπίνης επικεντρώνει σήμερα όλες του τις προσπάθειες στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, ώστε το αλλοτινό «νησί του διαβόλου» να γίνει προσβάσιμο για το ευρύ κοινό. Ωστόσο, αυτό δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Γυάρο, όπου δεν επιτρέπεται να δένουν ούτε καν αλιευτικά σκάφη. Το νησί θεωρείται απαγορευμένη περιοχή. Αν μη τι άλλο, χάρη στις προσπάθειες του συλλόγου του Κ. Κατσιμπίνη, το πολεμικό ναυτικό σταμάτησε, πριν από περίπου δέκα χρόνια, να χρησιμοποιεί το νησί ως πεδίο βολής προκαλώντας ακόμη περισσότερες ζημιές στα ούτως ή άλλως εγκαταλελειμμένα κτήρια. Μια μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με αντικείμενο τη βελτίωση των υποδομών της Γυάρου παρέμενε εγκλωβισμένη, μέχρι πρότινος, στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.
Από «νησί του διαβόλου» ...οικολογικός παράδεισος;
Σήμερα πάντως, αρχίζει να εκδηλώνεται μία κινητικότητα. Το νησί των βασανιστηρίων θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε προστατευόμενη οικολογική περιοχή και παράδεισο για ...καταδύσεις. Το εν λόγω έργο υποστηρίζεται από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF με το πρόγραμμα Cyclades Life. «Στη θαλάσσια περιοχή γύρω από τη Γυάρο ζει το 15% του πληθυσμού της μεσογειακής φώκιας monachus monachus. Είναι ίσως η μεγαλύτερη αποικία του είδους παγκοσμίως», δηλώνει στην DW ο εκπρόσωπος του WWF Ιάσων Κάντας. Από το 2011 η Γυάρος είναι προστατευόμενη περιοχή NATURA και θεωρείται μάλλον βέβαιη η αρχική χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά κονδύλια για τις δράσεις του Cyclades Life. Όπως επισημαίνει ο εκ των υπευθύνων του προγράμματος, Σπύρος Κοτομάτας, «ακριβώς το γεγονός ότι το νησί είναι ακατοίκητο επί δεκαετίες, επέτρεψε στη φύση να μείνει ανενόχλητη. Η εικόνα θυμίζει τις περιγραφές του Ομήρου για το πώς ήταν οι Κυκλάδες στα αρχαία χρόνια?»
Θα προστατευθεί η μνήμη, όπως το περιβάλλον;
Το ζητούμενο λοιπόν είναι να ανοίξει το αλλοτινό «νησί του διαβόλου» για επισκέπτες, αλλά κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να διατηρείται τόσο ο ιστορικός χαρακτήρας του, όσο και το φυσικό κάλλος. Το εγχείρημα είναι περίπλοκο, όταν μάλιστα παραμένει ασαφές το νομικό πλαίσιο: Το 2001 η Γυάρος είχε ανακηρυχθεί ιστορικό μνημείο, γεγονός που συνεπάγεται την απαγόρευση κάθε οικοδομικής δραστηριότητας. Δέκα χρόνια μετά η απαγόρευση αυτή άρθηκε, αλλά μόνο μερικώς. Εν συνεχεία ένας επενδυτής εξέφρασε ενδιαφέρον για την κατασκευή ενός αιολικού πάρκου στην περιοχή. Το έργο έλαβε την αρχική άδεια, ωστόσο δεν υλοποιείται μέχρι στιγμής. Πρόσθετες δυσκολίες προκαλεί το ότι, λόγω των στρατιωτικών ασκήσεων που γίνονταν παλαιότερα στην περιοχή, στο νησί βρίσκονται διάσπαρτα βλήματα που δεν έχουν εκραγεί.
Όπως λέει στην DW ο Σπύρος Κοτομάτας «ο ιστορικός χώρος καθαρίστηκε το 2002 από το υπουργείο Αιγαίου, είναι ανοιχτός στον κόσμο, αλλά το υπόλοιπο δεν έχει καθαριστεί εκτός από τέσσερις διαδρομές που καθαρίσαμε μαζί με τον στρατό». Απομένουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν, ενώ «η νομοθεσία είναι θολή ως προς το τί επιτρέπεται για την πρόσβαση στο νησί». Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ωστόσο ότι οι τοπικές κοινωνίες στηρίζουν την προσπάθεια για ήπια τουριστική ανάπτυξη, όπως διαπίστωσε ο ίδιος ο κ. Κοτομάτας σε πρόσφατη επίσκεψή του στη Σύρο. Αναμένεται συνέχεια.
~~~~~~~~~~~~~~


[*]  Η Deutsche Welle (Ντόιτσε Βέλε, Γερμανικό κύμα) είναι γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός που εκπέμπει διεθνώς μέσω βραχέων κυμάτων, Ίντερνετ και δορυφόρων σε 30 γλώσσες στο ραδιόφωνο (DW Radio) και σε 4 γλώσσες στην τηλεόραση (DW-TV), ενώ οι ειδήσεις που μεταδίδει είναι διαθέσιμες μέσω της ιστοσελίδας της. Η Deutsche Welle μεταδίδει ανελλιπώς από το 1953. Μέχρι το 2003 η έδρα της βρισκόταν στην Κολωνία, ενώ την ίδια χρονιά η έδρα της μεταφέρθηκε στη Βόννη, στο κτήριο Schürmann-Bau. Τα τηλεοπτικά της προγράμματα παράγονται στο Βερολίνο, ενώ η ιστοσελίδα της ελέγχεται τόσο από το Βερολίνο όσο και από τη Βόννη.

Ιστορία του σταθμού

Η λειτουργία του σταθμού ξεκίνησε στις 3 Μαΐου 1953 με τη μετάδοση μιας προσφώνησης από τον τότε πρόεδρο της Γερμανίας Τέοντορ Χόις. Στις 11 Ιουνίου του 1953, ο σταθμός υπέγραψε συμφωνία με το ARD που όριζε την ευθύνη του δεύτερου για τη Deutsche Welle. Το 1960 έγινε ανεξάρτητο δημόσιο σώμα, ενώ το 1962 έγινε μέλος του ARD. Το 1964 άρχισε να εκπέμπει στα ελληνικά. Με τη Γερμανική επανένωση το 1990, το Radio Berlin International της Ανατολικής Γερμανίας έπαψε να υπάρχει και, έτσι, πολλοί υπάλληλοί του πήγαν να εργαστούν στη Deutsche Welle. Το 1992 ξεκίνησε να προβάλλεται και ο τηλεοπτικός σταθμός, αντικαθιστώντας την τότε RIAS-TV που ξεκίνησε το 1988.
Το κανάλι προβάλλεται και στην Ελλάδα, από την ψηφιακή πλατφόρμα της ΕΡΤ, στα Γερμανικά και στα Αγγλικά. Επίσης, κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 21 Απριλίου, η ελληνική εκπομπή του ραδιοφώνου στα βραχέα, ήταν μια σημαντική πηγή ενημέρωσης των Ελλήνων πολιτών για θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, καθώς και βήμα των αντιπάλων της Χούντας, μια και στην Ελλάδα υπήρχε αυστηρή λογοκρισία. 

______________
ΕΛΛΑΔΑ /Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017, /  Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Μαρία Νεφέλη του Ελύτη.......

Με την καληνύχτα μου από Μαρία Νεφέλη του Ελύτη...

Μ.Ν. Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα βουνά τα μαύρα και τα δαι-
μονικά του κόσμου τούτου. Έχω πει στην αγάπη «γιατί» και την
έχω κυλήσει στο πάτωμα. Έγιναν οι πόλεμοι και ξανάγιναν και
δεν έμεινε ούτ' ένα κουρέλι να το κρύψουμε βαθιά στα πράγ-
ματά μας και να το λησμονήσουμε. Ποιος ακούει; Ποιος άκου-
σε; Δικαστές, παπάδες, χωροφύλακες, ποια είναι η χώρα σας;
Ένα κορμί μου μένει και το δίνω. Σ' αυτό καλλιεργούνε, όσοι
ξέρουν, τα Ιερά, όπως οι κηπουροί στην Ολλανδία τις τουλί-
πες. Και σ' αυτό πνίγονται όσοι δεν έμαθαν ποτέ από θάλασσα
κι από κολύμπι...
Ροές της θάλασσας κι εσείς των άστρων μακρινές επιρροές -
παρασταθείτε μου!

Α Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα
δαιμονικά του κόσμου τ' ανεξόρκιστα
κι από το μέρος το άρρωστο γυρίστηκα
στον ήλιο και στο φως αυτοεξορίστηκα!

Μ.Ν. Κι απ' τις φουρτούνες τις πολλές γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους αυτοεξορίστηκα!

The Cyprus News: Ανοίγει επιτέλους ο "Φάκελος της Κύπρου"

The Cyprus News: Ανοίγει επιτέλους ο "Φάκελος της Κύπρου": Αθήνα, 11 Ιουλίου 2017 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ομόφωνα ενέκρινε η Βουλή των Ελλήνων την πρόσβαση στο υλικό του Φακέλου της Κύπρου Ομόφωνα...

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε ιταλικά χέρια

   ΕΙΔΗΣΕΙΣ   

Λυπηρόν!!! Ούτε το τραίνο δεν  κατάφεραν  να κρατήσουν ως μέσο μεταφοράς οι ΑΧΡΗΣΤΟΙ...  "κύριοι" της εξουσίας αποτύχατε να πάτε στα σπίτια σας......


Διαβάσαμε και μεταφέρουμε την είδηση της πώλησης στους Ιταλούς την ΤΡΑΙΝΟΣΕ!!!

Μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί η αποκρατικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Η κυβέρνηση αναμένει εντός των επόμενων ημερών την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν σε ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΟΣΕ από το 2005 έως και σήμερα.
Εξέλιξη που θα ανοίξει το δρόμο για τη μεταβίβαση του 100% των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στη Ferrovie και την καταβολή των 45 εκατομμυρίων ευρώ από την ιταλική εταιρεία.

__________

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Το Συνέδριον των Ιατρών το 1882

   ΑΘΗΝΑ 1882    



Βρισκόμαστε στο 1882 και οι γιατροί της Αθήνας αποφάσισαν να κάνουν Συνέδριο (sic), μιμούμενοι προφανώς τους Γάλλους συναδέλφους τους. Πολλά τα ευτράπελα και ο σατυρικός Τύπος είχε θέμα! 

«Το συνέδριον των ιατρών αποπεράτωσε σήμερον δι’ ευχών Κυρίου τας συνεδριάσεις του, οι δε κύριοι Ασκληπιάδαι θα ξεφαντώσουν το βράδυ
 εν Φαλήρω εν μουσικαίς οργάνοις και τυμπάνοις.

Οι κύριοι Ασκληπιάδαι κατά τας επισήμους αυτών συνεδριάσεις έκαμαν μίαν τρύπαν στο νερό. 
Μη επαρκεσθέντες μόνον εις λόγους έκαμαν και ευχάς, κατήρτισαν νομοσχέδια και συνέταξαν πρακτικά.
Εγνωμάτευσαν να συσταθώσι νοσοκομεία διάφορα και ποικίλα εν Αθήναις ήτοι:
Νοσοκομείον βακτηριδιοπασχόντων.
Νοσοκομείον στραβών.
Νοσοκοείον βλογιασμένων.
Νοσοκομείον λεπρών και ψωραλαίων.
Νοσοκομείον φθισικών.
Νοσοκομείον παλαβών ή θεότρελων.
Νοσοκομείον χολεριώντων.
Νοσοκομείον ακρωτηριασμένων.
Νοσοκομείον μαχαιρομένων.
Νοσοκομείον νηπιακόν.
Νοσοκομείον κωφαλάλων.
Νοσοκομείον ντεμπέλιδων.

Μ’ άλλους λόγους οι φιλάνθρωποι Ασκληπιάδαι απεφάσισαν να μεταβάλουν τας Αθήνας εις πόλιν νοσοκομείων και εγκλείσωσιν εν αυτοίς όλους τους κατοίκους αυτών.
Ωμίλησαν και δια τον κοιλιακόν τύφον και συνέστησαν, ότι μόνη σωτηρία εξ αυτού είνε το ρετσινάτο και το μαύρο του παντοπωλείου Βαρβακείου.
Ωμίλησαν περί των κυνικών καυμάτων του θέρους και συνέστησαν την χιώτικη μαστίχα.
Ωμίλησαν για την τρέλα που μας δέρνει και συνέστησαν τα θαλάσσια λουτρά Αθηνών.
Ωμίλησαν περί των γαλλικών παθών, υφ’ ων άπασα η νεολαία πάσχει και συνέστησαν την κατεδάφισιν των παρά το Γκάζ εναγών οικημάτων 
(σ.σ. αναφέρεται στα αφροδίσια νοσήματα και στους οίκους ανοχής που είχαν την έδρα τους στο Γκαζοχώρι, διπλά στο γαλλικό εργοστάσιο αεριόφωτος) 
Ωμίλησαν τέλος περί του απείρου πλήθους των παλαιών και νέων ιατρών και συνέστησαν ίνα οι πλείστοι εξ αυτών πνιγώσιν εις το Φάληρον προς σωτηρίαν της ανθρωπότητος.
Εις το συμπόσιο εν Φαλήρω που θα επακολουθήση απεφασίσθη να γίνωσι προπόσεις όπως η πανούκλα μας επισκεφθή ταχέως για να βρίσκονται σε δουλειά.
Ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Αναγνωστάκης θέλει απαγγείλει τον εξής λόγον:
Κύριοι Ασκληπιοί!
Μετά χαράς βλέπω περί εμέ όλους τους κομπογιαννίτας της Αθήνας και των επαρχιών.
Αι υπερπλεονάσασαι ασθένειαι είνε παρήγορον γεγονός και μας προοιωνίζουσι κέρδη πολλά.
Έκαστος εξ υμών, κύριοι, οφείλει να περιποιήται τους ασθενείς αυτού μετά θρησκευτικού ζήλου και αυταπαρνήσεως ώστε η μικροτέρα ασθένεια η δυναμένη να θεραπευθή το πολύ εντός μιάς ημέρας να μεταβάλεται εις νόσον χρονίαν.
Το επ’ αισίοις οιωνοίς συγκροτηθέν συνέδριον παρέχει ελπίδας ότι το ελευσόμενον έτος θα κατορθώση να φέρη εις φως και νέας ασθενείας, αγνώστους μέχρι τούδε.
Ελήφθη φροντίς όπως δια κοινής συνενοήσεως αυξήσωμεν την αμοιβήν των επισκέψεων εις μίαν λίραν εκάστην και τούτο όπως απαλλαγώμεν των οχληρών επισκέψεων των πτωχών και απόρων ασθενών.
Κύριοι, αποχαιρετίζων ημάς, εύχομαι του χρόνου όλοι ημείς να θησαυρίσωμεν. Αμήν.
Προς ταύτα ο ντόκτωρ Θεοδωρίδης επεπρόθεσεν:
Κύριε πρόεδρε και λοιποί συνάδελφοι. Λαμβάνω την τιμήν να σας καταστήσω δήλον ότι εύρον φάρμακον κατά των σπανών, δι ού φυτρόνουσι αμέσως οι τρίχες. Παρακαλώ να λάβητε υπό σημείωσιν την ανακάλυψίν ταύτην.
Μετά το πέρας των προπόσεων οι κύριοι Ασκληπιάδαι ανήλθον εις Αθήνας ζητωκραυγάζοντες αυτοί εαυτούς».

* Από την σατυρική εφημερίδα «Αριστοφάνης», 1882

_________________