............................................"Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».
Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός

Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας

"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018

Ομολογία-σοκ από το ΥΠ.ΠΟ: «Ναι, τα μνημεία έχουν παραχωρηθεί για διαχείριση στους δανειστές επί 99 έτη»

    ΕΙΔΗΣΕΙΣ     


Oμολόγησε πριν από λίγο το υπουργείο Πολιτισμού διαμέσου της ίδιας της υπουργού ότι όντως τα μνημεία της χώρας δόθηκαν προς εκμετάλλευση στους δανειστές.

«Κακώς δεν υπήρξε πρόβλεψη να εξαιρεθούν τα μνημεία το 2016» παραδέχθηκε η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά, και πρόσθεσε «υποθέτω ότι η κυρία Κονιόρδου έκανε μια συνεννόηση με το ΥΠΟΙΚ, αλλά δεν το ξέρω»


Ομολογώντας τελικά ότι η σοβαρή καταγγελία των αρχαιολόγων ισχύει, όπως είχε αναδείξει το θέμα το pronews.gr 
«Πρόκειται για νόμο του 2016 που έδινε στο Υπερταμείο το σύνολο των ακινήτων του Δημοσίου με εξαίρεση των κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων, των περιοχών Ramsar κ.λπ. Δεν έχω λόγο να αμφισβητώ τη νομική διάταξη του υπουργείου Οικονομικών», τόνισε η υπουργός μιλώντας στο Θέμα 104,6 FM.
Η κ. Ζορμπά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει νομοθετική παρέμβαση λέγοντας ότι «θα δούμε αν είναι απαραίτητο να ξεκαθαριστεί. Πρέπει να τοποθετηθεί το ΥΠΟΙΚ που μας διαβεβαιώνει ότι δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα και δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω αυτό. Υποθέτω ότι η κυρία Κονιόρδου έκανε μια συνεννόηση με το ΥΠΟΙΚ αλλά δεν το ξέρω».
«Και ο νόμος και η Βουλή που τον ψήφισε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που τον υπέγραψε, θεωρώ ότι δεν θα έβαζαν σε δοκιμασία κανένα αρχαιολογικό χώρο και χώρο που ανήκει σε πολιτιστικής κληρονομιά και η οποία προστατεύεται συνταγματικά. Δημιουργήθηκε μια αίσθηση ανασφάλειας. Δεν ξέρω για τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, υπάρχει ένα κενό με το κτηματολόγιο που δεν ολοκληρώνεται. Εκεί πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας γιατί είναι έργο υποδομής».
Όπως γράψαμε προχθες ούτε οι Γερμανοί, ούτε οι Ιταλοί, ούτε οι Βούλγαροι το τόλμησαν στην τριεθνή Κατοχή της χώρας το 1941-1944. Μόνο με την λεηλασία του Ιράκ το 2003 συγκρίνεται αυτό που δέχθηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Η διαχείριση πάνω από 10.000 ελληνικών μνημείων και κρατικών ακινήτων μεταβιβάζεται στο Υπερταμείο, δηλαδή στους δανειστές για 99 χρόνια!
Σχεδόν όλα τα μουσεία και τα αρχαιολογικά μνημεία της χώρας, περιλαμβανομένης της Ακρόπολης, του μουσείου της Ακροπολης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του μουσείου της αρχαίας Ολυμπίας κλπ.
Η διαχείριση των μνημείων περιλαμβάνεται στην συνθήκη παραχώρησης της δημοσιας περιουσίας στο ΤΑΙΠΕΔ μέχρι το 2115, την οποία πέρασε μέσα σε μια μέρα η κυβέρνηση! 
Ο κατάλογος των 10.000 μνημείων και των ακινήτων που εκχωρούνται δεν τα περιλαμβάνει ονομαστικά για ευνόητους λόγους, αλλά με τους κωδικούς ΚΑΕ που είναι εγγεγραμμένα στο Κτηματολόγιο.
Μόνο στην Κρήτη (όπως προκύπτει από ερώτηση των βουλευτών Βασίλη Κεγκέρογλου (ΚΙΝΑΛ) και Λευτέρη Αυγενάκη και Γιάννη Κεφαλογιάννη (ΝΔ)) προκύπτει ότι οι δανειστές παίρνουν για 100ετή εκμετάλλευση 417 ακίνητα από όλη την Κρήτη και συγκεκριμένα 177 στο Ηράκλειο, 31 στο Ρέθυμνο, 191 στα Χανιά και 18 στο Λασίθι.

Ορισμένα από αυτά:

– Τμήματα των Ενετικών Τειχών στο Ηράκλειο
– Η Κνωσσός,
– Η Πύλη του Αγίου Γεωργίου,
– Η είσοδος της Σαμπιονάρα,
– Το Παγκρήτιο στάδιο,
– Το αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου κλπ.

Θα αντιδράσει κανείς; Τώρα, πλέον, είναι αργά: Εχει περάσει από την Βουλή!

Με την ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ της Τετάρτης, το υπουργείο Οικονομικών παραδέχεται ότι πρόκειται για 10.119 μνημεία και ακίνητα του δημοσίου τα οποία εκχωρούνται μέχρι και το 2115 μ.Χ.!
- Επιβεβαιώνει ότι τα 10.119 ακίνητα ζήτησε και τα πήρε το Υπερταμείο, χωρίς κανείς να ρωτήσει ή να συμβουλευθεί προηγουμένως κανέναν τοπικό φορέα, αρχή ή υπηρεσία.
- Ομολογεί ότι έχουν γίνει λάθη, αλλά ξεχνάει ότι ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών όρισε -με υπουργική απόφαση- ειδική επιτροπή με "υπερεξουσίες" που επί σχεδόν ένα χρόνο έκανε την έρευνα και διάλεγε τα ακίνητα και τα μνημεία, σε όλα τα μητρώα Ακινήτων της χώρας.
- Υποστηρίζει ότι τα λάθη αυτά «διορθώνονται» (σ.σ.: πώς;) και δεν θα μεταβιβαστούν ακίνητα «που δεν πρέπει», όπως η Ακρόπολη, χωρίς όμως να ξεκαθαρίζει ποιος τελικά είναι αρμόδιος να κάνει αυτόν τον έλεγχο και ποιος θα διασφαλίσει τα ακίνητα.
Η απόφαση που τα περιείχε ήταν «κρυπτογραφημένη» σε 84 σελίδες ΦΕΚ με 10.119 12ψήφιους κωδικούς αριθμούς Κτηματολογίου, στους οποίους ελάχιστοι μπορούν να έχουν πρόσβαση, χωρίς κανένα άλλο στοιχείο που να περιγράφει ποια ακίνητα είναι αυτά.
Προσπερνώντας, δε, πως εκχωρεί ακίνητα για 99 χρόνια στο υπό ξένη διοίκηση Υπερταμείο, το υπουργείο Οικονομικών θεωρεί ακόμα και ότι η μεταβίβαση ήταν λίγο-πολύ γνωστή από την Έκθεση Συμμόρφωσης των θεσμών, αν και τα συγκεκριμένα κείμενα είναι γραμμένα στα αγγλικά και δεν έχουν φτάσει ποτέ στην Βουλή, ούτε έχουν διανεμηθεί ή αναρτηθεί ηλεκτρονικά στον ιστότοπο του υπουργείου Οικονομικών (μόνον στης Κομισιόν και του ESM), καθώς αποτελούσαν μέρος της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, «λεπτομέρειες» της οποίας η κυβέρνηση απέφευγε πάντα να δημοσιοποιήσει, ακόμα και όταν γίνονταν σχετικές ερωτήσεις στην Βουλή.
«Την άμεση εξαίρεση μεταβίβασης της κυριότητας και διαχείρισης των μνημείων των Χανίων και άλλων περιοχών της χώρας που περιλαμβάνονται στον μακρύ κατάλογο των 10.119 ακινήτων προς μεταβίβαση στην ΕΤΑΔ ΑΕ» ζητά από το ΥΠΠΟΑ και την κυβέρνηση ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, κάνοντας λόγο για «συνταγματική εκτροπή».

H ανακοίνωση:

«O Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων τονίζει για μία ακόμη φορά ότι τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής. Καταγγέλλει την επιχειρούμενη εκχώρηση της διαχείρισης όλων των μνημείων, αρχαίων και νεώτερων, τα οποία περιλαμβάνονται στην υπ΄ αριθμ. ΥΠΟΙΚ 0004586 ΕΞ 2018 «Μεταβίβαση, κατ’ άρθρα 196 παρ. 6 και 209 του Ν. 4389/2016, ακινήτων στην Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.» (ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.)», σύμφωνα με την υπ΄ αριθμ. 86/18.06.2018 Απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής. (ΦΕΚ 2320/ 19-6-2018/ Τεύχος Β΄).

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός έγινε γνωστό με αφορμή τη δημοσιοποίηση καταλόγου των μνημείων που υπάγονται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων. Διαπιστώθηκε ότι σ’ αυτόν περιλαμβάνονται μεγάλα τμήματα της ανατολικής τάφρου των Ενετικών οχυρώσεων, η τάφρος του Βυζαντινού τείχους, η νότια τάφρος των Ενετικών οχυρώσεων, ακίνητα στα οποία έχουν έλθει στο φως σημαντικά μινωικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, συγκροτήματα ενετικών νεωρίων, ο προμαχώνας Μοnigo, o Ενετικός προμαχώνας Lando, το φρούριο Φιρκά και το τούρκικο χαμάμ (ακίνητα απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς από το ΥΠΠΟΑ ή και ακίνητα στα οποία έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εργασίες ανάδειξης και αποκατάστασης). Περιλαμβάνονται ακόμη και τα Αρχαιολογικά Μουσεία (!), τόσο το στεγαζόμενο στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου αλλά και το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλα όπως το Εθνικό Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος ή το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης. Η κίνηση αυτή είναι πρωτοφανής για τα έως σήμερα δεδομένα της διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και πρόκειται δικαιολογημένα να ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο.
Η εξαίρεση των μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, σύμφωνα με το άρθρο 196, παράγρ. 4 του Ν. 4389/2016, αποτελεί προσχηματική δικαιολογία, δεδομένου ότι αναιρείται από την αμέσως επόμενη παράγραφο, την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα εξαιρούμενα ακίνητα παραμένουν στη διαχείριση της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε., μάλιστα με την «επιφύλαξη υφιστάμενου δικαιώματος οποιουδήποτε νομικού προσώπου εκτός του Ελληνικού Δημοσίου». Η νομή, χρήση και διαχείριση λοιπόν των σημαντικότερων μνημείων των Χανίων δεν θα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του, κατά παράβαση του πνεύματος του άρθρου 24 του Συντάγματος.

Τα μνημεία και οι αρχαιότητες είναι αντικείμενα εκτός συναλλαγής, αμεταβίβαστα, ακατάσχετα, αναπαλλοτρίωτα. Κάθε απόπειρα μεταβίβασης αυτών προς διαχείριση από τρίτους μας βρίσκει αντίθετους. Αυτό αποτελεί πάγια θέση του Συλλόγου μας και γι΄ αυτό θα αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο μέσον, προκειμένου να διατηρηθεί ο χαρακτήρας των αρχαιοτήτων ως δημόσιου κοινωνικού αγαθού.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων δεν θα επιτρέψει την παραχώρηση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων ως εγγύηση δανείου του δημοσίου χρέους για έναν ολόκληρο αιώνα, με άγνωστη εν τέλει έκβαση. Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια, αν και συντελείται σε καιρό ειρήνης, μπορεί να παραλληλιστεί μόνο με τους βανδαλισμούς μνημείων και τη λεηλασία αρχαιοτήτων στα πέτρινα χρόνια της κατοχής ή τις αρπαγές αρχαιοτήτων κατά τον 19ο αιώνα. Αποτελεί ύστατο σημείο συνταγματικής εκτροπής που μάλιστα λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή που θα περιμέναμε συντονισμένες ενέργειες για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων και τις νόμιμες αποζημιώσεις για την καταστροφή τους σε καιρό πολέμου.

Για τους παραπάνω σοβαρούς λόγους ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων ζητά από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ και την κυβέρνηση:
την άμεση εξαίρεση μεταβίβασης της κυριότητας και διαχείρισης των μνημείων των Χανίων και άλλων περιοχών της χώρας που περιλαμβάνονται στον μακρύ κατάλογο των 10.119 ακινήτων προς μεταβίβαση στην ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.
την ενημέρωση των αρμόδιων Υπηρεσιακών μονάδων και των κατά τόπους Περιφερειακών Υπηρεσιών σχετικά με τα ακίνητα που έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.».

___________

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018

"Η ελληνοϊταλική κρίση του 1923 - Το επεισόδιο Tellini/Κερκύρας"

Dionisis Vitsos
Αθήνα


Στις 31 Αυγούστου 1923, ένα χρόνο μετά τη μικρασιατική καταστροφή την Ελλάδα κυβερνά "Επαναστατική κυβέρνηση" (ανέλαβε στις 14/11/1922) η οποία δεν έχει αναγνωριστεί διεθνώς, ενώ η εκτέλεση των "έξι" περιθωριοποίησε την ήδη βαριά λαβωμένη χώρα μας. 
Στην κυβέρνηση ηγείτο ο Νικόλαος Πλαστήρας, χωρίς όμως να κατέχει κάποιο αξίωμα, ενώ πρωθυπουργός ήταν ο Στυλιανός Γονατάς και υπουργός Εσωτερικών ο Γεώργιος Παπανδρέου.
~~~~
Με τη συνθήκη της Λωζάνης (Ιούλιος 1923) είχε ορισθεί διεθνής επιτροπή διαχάραξης των ελληνοαλβανικών συνόρων.
Όμως, το πρωί της 27ης Αυγούστου δολοφονείται από αγνώστους δράστες οι Ιταλοί στρατηγός Ενρίκο Τελίνι και ομάδα συνεργατών του, μέλη της επιτροπής διαχάραξης, στον δρόμο Κακαβιάς- Ιωαννίνων, επί ελληνικού εδάφους κοντά στα σύνορα με την Αλβανία. Το περιστατικό έφερε την Ελλάδα στα πρόθυρα μιας νέας πολεμικής σύρραξης.
Όπως ιστορικά αποδείχθηκε η δολοφονία έγινε από αλβανούς πράκτορες της ιταλικής φασιστικής κυβέρνησης. Ο Τελίνι ήταν αντίθετος με το Μουσολίνι, που τον αποκαλούσε τρελό. Μία από τις πιθανότερες εκδοχές είναι ότι ο ίδιος ο Μουσολίνι, που είχε καταλάβει την εξουσία τον Οκτώβρη του 1922, οργάνωσε τη δολοφονία για να εξυπηρετήσει τα επεκτατικά του σχέδια.
~~~~
Εν τούτοις ο Μουσολίνι επέδωσε τελεσίγραφο με ιδιαιτέρως επαχθείς όρους στην κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα, με το οποίο απαιτούσε να ζητηθεί συγγνώμη από την ανώτατη ελληνική στρατιωτική αρχή ενώπιον του ιταλού πρέσβη στην Αθήνα, να τελεστεί μνημόσυνο για τα θύματα, παρουσία του συνόλου του υπουργικού συμβουλίου, να αποδοθούν τιμές στην ιταλική σημαία την ημέρα του μνημοσύνου, να διενεργηθεί ανάκριση με τη σύμπραξη του ιταλού στρατιωτικού ακολούθου, για την προσωπική ασφάλεια του οποίου η Ελλάδα θα αναλάμβανε την απόλυτη ευθύνη, να καταδικαστούν οι ένοχοι σε θάνατο, η Ελλάδα να καταβάλει 50 εκατ. ιταλικές λιρέτες, πέντε ημέρες από την επίδοση του τελεσιγράφου, να αποδοθούν στρατιωτικές τιμές στις σορούς των θυμάτων κατά τη μεταφορά τους στην Πρέβεζα. Ο Μουσολίνι απαιτούσε απάντηση εντός 24 ωρών. 
Εννοείται πως η εκπλήρωση των όρων του τελεσιγράφου προϋπέθετε την παραδοχή της ελληνικής ενοχής για τη δολοφονία του ιταλού στρατηγού και της ομάδας του. Η κυβέρνηση απέρριψε τα περισσότερα από τα ιταλικά αιτήματα, προσφεύγοντας παράλληλα στην Κοινωνία των Εθνών,(τον τότε ΟΗΕ), με σκοπό την εξεύρεση διπλωματικής λύσης στην κρίση. 
~~~~
Η ελληνική απάντηση κρίθηκε από την Ιταλία ως απορριπτική των αξιώσεων της φασιστικής κυβέρνησης και βάσει αυτού διετάχθη ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας, τέσσερις μόλις ημέρες αργότερα, στις 31 Αυγούστου του 1923. 
Ο ιταλικός στόλος κατέλαβε το νησί, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι βομβαρδίστηκαν τα δύο φρούρια της Κέρκυρας, στα οποία είχαν καταλύσει πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. 
Αποτέλεσμα της ιταλικής επέμβασης ήταν 16 νεκροί (οι περισσότεροι εκ των οποίων πρόσφυγες), 30 τραυματίες και 2 ακρωτηριασμένοι. 
~~~~
Η κατάληψη της Κέρκυρας έληξε όταν η Πρεσβευτική Διάσκεψη,στην οποία η Κοινωνία των Εθνών παρέπεμψε τη διευθέτηση του ζητήματος, υποχρέωσε την Ελλάδα να καταβάλει στην Ιταλία αποζημίωση 50 εκατομμυρίων λιρετών,να τελέσει μνημόσυνο για τους δολοφονηθέντες και να διενεργήσει ανακρίσεις για την ανεύρεση των δραστών, υπό την εποπτεία του διεθνούς παράγοντα.
~~~~
Ο βομβαρδισμός της Κέρκυρα θεωρείται ως η “prova jenerale” για τον καταστροφικό Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
~~~~
ΠΗΓΗ: Ι. ΠΑΠΑΦΛΩΡΑΤΟΥ(1973- ) «Η ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 1923/ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ TELLINI/KΕΡΚΥΡΑΣ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΑΚΚΟΥΛΑΣ, 2009


[ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΦΛΩΡΑΤΟΣ : Δρ Νομικής, με μεταπτυχιακό τίτλο στην Ολλανδία εξειδίκευσης στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σχέσεις εργάστηκε ως ερευνητής στο Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής, ως ερευνητής στην Ακαδημία Αθηνών. Διδάσκει στην Σχολή Εθνικής Αμύνης (Σ.ΕΘ.Α.), την Σχολή Εθνικής Ασφαλείας (Σ.Ε.Α.), την Σχολή Διοικήσεως Επιτελών Αεροπορίας και το Λαϊκό Πανεπιστήμιο, ενώ έχει διδάξει στην Σχολή Ικάρων, την Σχολή Μετεκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.) και την Σχολή Νομικών Συμβούλων. 
Τον Δεκέμβριο του 2010, βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύγγραμμά του υπό τον τίτλο "Η ελληνοϊταλική κρίση του 1923 - Το επεισόδιο Tellini/Κερκύρας". Έχουν ήδη εκδοθεί 9 βιβλία του.]
.
[ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:
- Ο δολοφονηθείς ιταλός στρατηγός Ενρίκο Τελίνι
- Η σκηνή του εγκλήματος 
- Ιταλικός στρατός στην Κέρκυρα

Παρασκευή 18 Μαΐου 2018

ΙΑ’ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο / XI International Panionian Conference / : Επτανησιακός Βίος και Πολιτισμός, που οργανώνεται από την Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών

George Leontsinis
ΚΥΘΗΡΑ

ΙΑ’ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο / XI International Panionian Conference / : Επτανησιακός Βίος και Πολιτισμός, που οργανώνεται από την Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών στην Κεφαλονιά από 21 - 25 Μαΐου 2018, υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Αθηνών / ιστοσελίδα συνεδρίου: https://panionio.wordpress.com/
Συμμετοχή μου ως επιστημονικού συνεργάτη της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, με επιστημονική ανακοίνωση που έχει τίτλο: «Συγκρότηση και αποστολή αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη ( 1799 ), η τύχη του σχεδίου συντάγματος του Ουσακόφ και ο ρόλος της μυστικής διπλωματίας στη ίδρυση της Επτανήσου Πολιτείας ( 21 Μαρτίου 1800 )» και σε Στρογγυλή Τράπεζα με θέμα: «Μετοικήσεις και αφομοίωση στα Ιόνια νησιά (13ος - 17ος αιώνας)», με την οργάνωση και τον συντονισμό του Νίκου Γ. Μοσχονά / Νίκος Μοσχονάς/.

XI International Panionian Conference | Cephalonia, 21-25 May 2018
PANIONIO.WORDPRESS.COM

Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2017

Γειά σας αγαπημένοι μου φίλοι Αντώνη Ξυλούρη και Βασίλη Σκουλά!...


Στο μετερίζι τσ' αθρωπιάς και στης τιμής το χρέος
εκειά, θα στέκω ν' απαντώ κι ας είμαι ο τελευταίος!

Γειά σας αγαπημένοι μου φίλοι Αντώνη Ξυλούρη και Βασίλη Σκουλά!... Δεν έχω λόγια να ειπώ.... Θα ήθελα βέβαια στην υπέροχη αυτή -την μοναδική- εικόνα να 'ναι και ο Παντελής ο Θαλασσινός. Και η Νίκη Ξυλούρη... κι ο Ψαρογιώργης και ο Λάμπης... Οι τόσο πολύ αγαπημένοι μου... Από ποδόσφαιρα εγώ δεν κατέχω. Στα Σακτούρια εμεγάλωσα,εκεί η μάννα μου εμάζωνεν ελιές κι ο πατέρας μου έκανεν ένα καφενείο...
Κάτι όμως έμαθα από αθρωπιά... Με πολύ σκληρό τρόπο... Στα 52 χρόνια μου... Μα μην το δέσομε σκοινί κορδόνι.. 
Εσείς, Αντώνη και Βασίλη, Παντελή, Νίκη πολλά μπορείτε να κάμετε!... 
Στο μυαλό μου μπαίνουνε συναυλίες! Να τις οργανώσομε στην Κρήτη, να μαζώξομε λεφτά, να σώσομε αθρώπους! Όχι μόνο στην Κρήτη! Και στη Χίο και στη Σέριφο που είναι ο Παντελής και σ' άλλους τόπους! 
Να μην υπάρχει άνθρωπος άσιτος και άστεγος. Να μην αρπάξουνε κανενός το σπίτι ή το μαγαζί... Να μην κόβουνε το ρεύμα! Να μην οδηγούν ανθρώπους σε αυτοκτονίες.
Στα πολιτικοϊδεολογικά μας Αντώνη, Βασίλη, Παντελή, Νίκη, ενδεχομένως συμφωνούμε, ίσως και όχι. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ. Αν και μάλλον συμφωνούμε... Προέχει όμως ο αγώνας για το λαό μας. Για τους ανθρώπους. 
Εσείς μπορείτε να κάνετε κάτι που δεν μπορώ εγώ. Στον τομέα αυτό, εγώ έχω κάψει τα χαρτιά μου. 
Να πάτε το λοιπόν, να βρείτε τους πλουτοκράτες της Κρήτης. Τον Βαρδινογιάννη, τον Λεμπιδάκη, τον Σάλλα, τον Δομαζάκη, τον Δασκααντωνάκη... τον Αεξάκη του ΙΝΚΑ, τους τόσους ακόμα. 
Να τως επείτε ν' ανοίξουν τα σεντούκια τους...

Μια αστραπή είν' η ζωή μα προλαβαίνομε...
Δ.Τζ
_____________________
Δείτε κι αυτό
http://agonaskritis.gr/%CE%B1%CF%83%CE%AF%CF%83%CF%84-%CE%…/

Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2017

«Το Τελευταίο Σημείωμα» των Βούλγαρη και Καρυστιάνη για τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη


   ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ   


Ο Παντελής Βούλγαρης, με την Ιωάννα Καρυστιάνη («Μικρά Αγγλία», «Νύφες») να υπογράφει το σενάριο, μας μεταφέρουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου το διάστημα πριν την Πρωτομαγιά του ’44, και θα μας γνωρίσουν τους ανθρώπους πίσω από τα τραγικά γεγονότα. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης, Κρητικός μικρασιατικής καταγωγής, αγωνιστής του λαϊκού κινήματος και κρατούμενος σε εξορίες και φυλακές από το 1936. Την περίοδο της φυλακής του στο Χαϊδάρι, εκτελούσε χρέη διερμηνέα του Γερμανού Διοικητή του στρατοπέδου, Καρλ Φίσερ. Μπροστά από τα μάτια του περνούσε όλο το δράμα της γερμανικής αγριότητας στα Κατοχικά χρόνια, με τον ίδιο συνεχώς μάρτυρα βασανιστηρίων, τραγικών περιστατικών και βαριάς ατμόσφαιρας στους θαλάμους με το πλήθος των συγκρατούμενων του.
Η τύχη του Ναπολέοντα και άλλων 199 συγκρατούμενων του αποφασίζεται μετά την ενέδρα της ελληνικής αντίστασης στον Στρατιωτικό Διοικητή Λακωνίας, σε χαράδρα της περιοχής των Μολάων. Ο θάνατος του Διοικητή Κρες και τριών Γερμανών της συνοδείας του επιφέρει ως αντίποινα την εκτέλεση 50 Ελλήνων για κάθε ένα Γερμανό. Ο Σουκατζίδης είναι στη λίστα των 200 μελλοθάνατων. Την ημέρα της εκτέλεσης βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα ζωής, όταν ο Φίσερ, που μέσα στα χρόνια ανέπτυξε σεβασμό για τον Έλληνα διερμηνέα, του δίνει τη δυνατότητα να εξαιρεθεί βάζοντας στη θέση του ως διακοσιοστό άλλον.
Τέσσερα χρόνια μετά την επιτυχημένη και πολυβραβευμένη «Μικρά Αγγλία», ο σκηνοθέτης – «Νύφες», «Ψυχή Βαθιά», «Η Φανέλα με το 9», «Πέτρινα Χρόνια» κ.α. – επιστρέφει δυναμικά στην μεγάλη οθόνη με τη νέο του έργο: «Το Τελευταίο Σημείωμα». Είναι παράλληλα ιστορία και μυθοπλασία, ένα κινηματογραφικό «σημείωμα» μνήμης, σεμνότητας και αναστοχασμού.
Ναπολέων Σουκατζίδης: Η ιστορία του άγνωστου ήρωα του Πολέμου 

Εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου του 1944
Εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου του 1944

Η επιστροφή του Παντελή Βούλγαρη στους κινηματογράφους γίνεται με το «Τελευταίο Σημείωμα» μια ταινία εποχής για τον άγνωστο ήρωα Ναπολέοντα Σουκατζίδη.
Τον απαιτητικό ρόλο υποδύεται ο ηθοποιός Ανδρέας Κωνσταντίνου. Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε το 1909. Κομμουνιστής, συνδικαλιστής, ένας από τους 200 αγωνιστές που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου του 1944.
Γεννήθηκε στην Προύσα και μετά την Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στην Μέση Εμπορική Σχολή στο Ηράκλειο και έγινε λογιστής. Ήταν πολύγλωσσος, ήξερε Ρωσικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά καθώς και Τούρκικα, ενώ έγραφε και βιβλία.
Από την Κρήτη εξόριστος στον Αϊ Στράτη 
Υπήρξε πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου και εξαιτίας της συνδικαλιστικής δράσης του συνελήφθη από τη Δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη.
Από τον Αϊ Στράτη μεταφέρθηκε τον Απρίλη του 1937 στις φυλακές της Ακροναυπλίας, όπου και παραδόθηκε από το καθεστώς του Μεταξάμαζί με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους στους Γερμανούς κατακτητές τον Απρίλη του 1941.
Διερμηνέας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Χαϊδάρι 
Στην Κατοχή μεταφέρθηκε στις φυλακές των Τρικάλων και της Λάρισας και τελικά τον Σεπτέμβριο του 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου. Στο Χαϊδάρι επειδή γνώριζε γερμανικά εκτελούσε χρέη διερμηνέα και κάπως έτσι, ξεκινάει και την ιστορία του, ο Παντελής Βούλγαρης.
Δεν δέχτηκε να εκτελεστεί άλλος στη θέση του 
Λόγω της ιδιότητας του διερμηνέα και ενώ το όνομά του ήταν μεταξύ των διακοσίων που επρόκειτο να εκτελεστούν στην Αθήνα σε αντίποινα για την επίθεση του ΕΛΑΣ κατά του διοικητή της 41ης Μεραρχίας Οχυρών υποστράτηγου Κρεχ στους Μολάους.
Οταν ο διοικητής του στρατοπέδου Κάρλ Φίσερ, (τον υποδύεται ο Γερμανός ηθοποιός Αντρέ Χένικε) διάβασε το όνομα του Σουκατζίδη στην λίστα των μελλοθάνατων, του είπε να παραμείνει στη θέση του.
Τότε ο Σουκατζίδης τον ρώτησε αν θα εκτελούσαν κάποιον άλλο, αντί για τον ίδιο και όταν ο Φίσερ απάντησε ότι έχει εντολή να εκτελέσει 200 από τους κρατούμενους, εκείνος δε δέχθηκε να εκτελεστεί κάποιος άλλος στη θέση του και ο ίδιος να γλυτώσει και εκτελέστηκε με τους υπόλοιπους 199 κρατούμενους του Χαϊδαρίου την Πρωτομαγιά του 1944.
Στο Αρκαλοχώρι όπου έζησε τη παιδική του ηλικία υπάρχει ανδριάντας του.
Στο δήμο Χαϊδαρίου όπου φυλακίστηκε υπάρχει οδός που φέρει το όνομα του ενώ στο δήμο Καισαριανής όπου εκτελέστηκε διοργανώνεται αγώνας δρόμου «Ναπολέων Σουκατζίδης».
«Το τελευταίο σημείωμα»
Η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη είναι συνάμα ιστορία και μυθοπλασία, ένα κινηματογραφικό «σημείωμα» μνήμης, σεμνότητας και αναστοχασμού.

Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017

ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΟΥΡΤΖΑ & ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ


 Dionisis Vitsos 

ΑΘΗΝΑ ·










ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΟΥΡΤΖΑ & ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ




«Εβλεπα τον Καποδίστρια όλες τις ημέρες στο σπίτι μας, στη Βιέννη, στα δείπνα που οργάνωνε η μητέρα μου. Ανάμεσα στους άλλους προσκαλεσμένους μας. Επειτα από τα τόσα γράμματα που μου είχε στείλει από την Ελβετία, όπου μου φανέρωνε το ενδιαφέρον του για μένα, με τόσες τρυφερές εκφράσεις, ότι θα του ήμουν απαραίτητη για την ευτυχία της ζωής του, ότι δεν έβλεπε την ώρα να με συναντήσει για να μου ειπεί προφορικά, "διά ζώσης", όσα δεν μπορούσε να μου γράψει, περίμενα με αγωνία αυτή την ώρα. Εκείνος, όμως, πάντοτε αφάνταστα μελαγχολικός, μου μιλούσε με ανεξήγητη ψυχρότητα όσο ποτέ. Και όταν εγώ του απαντούσα με γλυκύτητα ή με τη σιωπή της λύπης, εκείνος γινόταν πιο απόμακρος... Η αγωνία μου είχε γίνει αβάσταχτη...»
 
~~~~~~~~
«Αγαπητή μου Φίλη, Ρωξάνδρα! Αν έπιανα, αγαπητή μου, την πένα για να σου γράψω, κάθε φορά που σου ομιλώ με τη σκέψη και την καρδιά μου, κατά τις ώρες των μοναχικών περιπάτων μου στους κήπους ή κατά τις μακρές νύχτες της μοναξιάς μου δίπλα στο τζάκι του σπιτιού μου, τα γράμματα της αλληλογραφίας μου θα ήταν τόσο πολλά ώστε θα συνέθλιβαν τα οικονομικά σου και θα έθεταν σε σκληρή δοκιμασία τους γραμματείς σου, που θα ήταν καταδικασμένοι να τα τακτοποιούν! Σου ομολογώ πάντως ότι εδώ και πολύ καιρό έχω φοβερά απομονωθεί. Σε διαβεβαιώνω ότι ο κύριος λόγος είναι η επιθυμία μου και η ψυχική μου ανάγκη να με θεωρούν νεκρό. Οχι οι φίλοι μου, αλλά όλος αυτός ο ακατανόητος, δολοπλόκος και ραδιούργος κόσμος, που βρίσκεται ανάμεσα σε αυτούς και σε μένα...»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΡΟΥΡΤΖΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΕΥΗ
«Έμαθα ότι δεν δέχεσθε με κανένα τρόπο να σας φρουρούν. Ότι αρνείσθε να σας συνοδεύουν σωματοφύλακες. Γνωρίζοντας την γενναιότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα σας, ήμουν σίγουρη για την άρνησή σας. Γιατί όμως δεν σκέπτεσθε ότι η δυστυχισμένη πατρίδα μας σας εξέλεξε ως πρώτο Κυβερνήτη της και σας έχει απόλυτη ανάγκη για την σωτηρία της, από τόσους εχθρούς, ξένους και ιδικούς μας, που επιβουλεύονται, με άλλους καταχθόνιους τρόπους, την ελευθερία και την ανεξαρτησία της; Γιατί δεν συλλογίζεσθε τον δυστυχισμένο λαό της που είσθε το μόνο πρόσωπο στο οποίο, με τη σοφή διαίσθησή του, έχει στηρίξει όλες τις ελπίδες του και τα όνειρά του επάνω σας, δικαιολογημένα; Αυτόν τον λαό που σας λατρεύει κυριολεκτικά, που σας φωνάζει «πατέρα», που σας βλέπει ως το μοναδικό σωτήρα του από τη σκληρή εκμετάλλευση των παλαιών «αρχόντων» του; Οι χιλιάδες τα ελληνόπουλα, που τους προσφέρατε την πατρική σας στοργή, προστασία, αγάπη, μόρφωση, σχολειά, μουσική, τέχνες, δεν σας συγκλονίζουν; Δεν σκέπτεσθε ότι θα μείνουν ορφανά, χωρίς πατέρα;»
ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΡΟΥΡΤΖΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΣΙΑ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
(Η επιστολή έφτασε όταν ο Καποδίστριας είχε δολοφονηθεί).
~~~~~
«Μόλις η αγαπητή μου αδελφή έμαθε την τραγική είδηση, έπεσε κάτω αναίσθητη! Ουσιαστικά, από εκείνη την ώρα ήταν και εκείνη νεκρή!..».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΟΥΡΤΖΑΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΔΡΑΣ
~~~~~
ΕΛΕΝΗ Ε. ΚΟΥΚΟΥ: «Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ρ. ΣΤΟΥΡΤΖΑ – ΜΙΑ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ», ΕΣΤΙΑ
[ ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΟΥΡΤΖΑ (1786–1844): Ο πατέρας της ήταν ο Σκαρλάτος Στούρτζας καταγόμενος από ευγενή και πλούσια οικογένεια οι ρίζες της οποίας ανάγονταν από τον 13ο αιώνα στην Μολδαβία. Η μητέρα της Σουλτάνα ήταν κόρη του Έλληνα ηγεμόνα της Μολδαβίας (1777–1782), πρίγκηπα Κωνσταντίνου Μουρούζη. Κυρία επί των τιμών, αρχικά της αυτοκράτειρας μητέρας Μαρίας Θεοδώρεβνας και μετά της Γερμανίδας αυτοκράτειρας Ελισσάβετ, συζύγου του τσάρου.
~~~~~~
Για διάστημα τριών ετών σχετίζονταν με τον Ι. Καποδίστρια (Υπουργό Εξωτερικών του Τσάρου) με βαθιά φιλία και αμοιβαία εκτίμησης που δεν εξελίχθηκε σε ερωτικό δεσμό.
Οι λόγοι, τουλάχιστον κατά την αλληλογραφία που διατηρούσε ο Καποδίστριας με τον πατέρα του, αλλά και τα απομνημονεύματα της Ρωξάνδρας Στούρτζα ήταν επεδίωκε την εξασφάλιση της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας και ανεξαρτησίας κι όχι μια ασύμμετρη σχέση οικονομικά και κοινωνικά με μία σύζυγο πιο εύπορη από τον ίδιο. Ακόμα, η δημιουργία μιας οικογένειας στη Ρωσία, μακριά από την πατρική του οικογένεια δεν τον ικανοποιούσε. Τέλος η προσήλωσή του στην Ελληνική υπόθεση ήταν ένας ακόμα λόγος που τον έκανε να απορρίπτει την προοπτική του γάμου.
Από το 1811 έως το 1814 χωρίστηκαν οι δρόμοι τους.
Στη συνέχεια με πρωτοβουλία του Καποδίστρια αναπτύχθηκε μεταξύ τους εκτενής αλληλογραφία. Συναντήθηκαν στη Βιέννη, όπου εκείνος της εξέφρασε την επιθυμία του να προσηλωθεί στην Ελληνική υπόθεση κι εκείνη του ζήτησε να μείνουν τουλάχιστον φίλοι. Μαζί θα μοιράζονταν μια κοινή προσπάθεια: της απελευθέρωσης των Ελλήνων και της μόρφωσης των Ελληνοπαίδων.
Στα τέλη του 1816 παντρεύτηκε τον κόμη Άλμπερτ Γκάεταν Έντλινγκ, υπουργό των εξωτερικών της Βαϊμάρης και εξάδελφο της τσαρίνας, ύστερα από πιέσεις που δέχθηκε από την ίδια την τσαρίνα. Ο γάμος της ήταν συμβατικός και χωρίς συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ του ζεύγους, ενώ η ίδια επιθυμούσε να επιστρέψει στην Πετρούπολη όπου βρισκόταν η οικογένειά της. Για να το πετύχει αυτό επεδίωξε να διοριστεί ο σύζυγός της στην Τσαρική αυλή κι όταν δεν το κατόρθωσε επέστρεψαν ιδιωτικά και εγκαταστάθηκαν στα πατρικά της κτήματα στη Λευκορωσία, πιθανώς μετά τα μέσα του 1821. Ο τσάρος της παραχώρησε μια μεγάλη έκταση γης στη Βεσσαραβία για να την αξιοποιήσει ο σύζυγός της.
Ήταν μέλος της Φιλομούσου Εταιρείας για την ενίσχυση της εκπαίδευσης των Ελληνοπαίδων και βοήθησε προσωπικά όλους τους Έλληνες φοιτητές της δυτικής Ευρώπης. Στα χρόνια της Επανάστασης βοήθησε αποφασιστικά στο ζήτημα της περίθαλψης των Ελλήνων προσφύγων της Οδησσού, ενώ ενίσχυσε τον αγώνα στην Ελλάδα μέσω των υψηλών επαφών της στην Ευρώπη].

Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στηρίζει την ¨ΑΝΥΠΑΚΟΗ του ΣΤΡΑΤΟΥ ΔΑΣΚΑΡΟΛΗ"

..... η Ζωή Κωνσταντοπούλου στηρίζει την ¨ΑΝΥΠΑΚΟΗ του ΣΤΡΑΤΟΥ ΔΑΣΚΑΡΟΛΗ". 
Την απόφασή της, στηρίζοντας τον Στράτο Δασκαρόλη, να μην πληρώσει τα διόδια της διαδρομής Αθήνα – Καλαμάτα, έκανε γνωστή η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε δηλώσεις της χθες λίγο πριν από την πορεία συμπαράστασης στο 47χρονο που εκτίει ποινή φυλάκισης.
Όπως έκανε γνωστό η πρώην πρόεδρος της Βουλής, η Τροχαία τη σταμάτησε, κάτι που η ίδια θεώρησε «στημένο», αλλά τόνισε ότι καθώς ήρθε να συμπαρασταθεί σ’ έναν Έλληνα που διεκδικεί το δικαίωμα να κινείται ελεύθερα στη χώρα του, δεν πρόκειται να τη σταματήσει κανένα πρόστιμο και κανένα ανάλογο μέτρο.
Επίσης, ανέφερε ότι θεωρεί άδικη τη φυλάκιση του Στράτου Δασκαρόλη, τον στηρίζει και θα τον στηρίζει.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ -ΝΕΑ